آه .... ! بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

 

نه تو می مانی و نه اندوه

نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت

غصه هم خواهد رفت

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند.......

.

.

"کیوان شاهبداغی"

.

.

.

 دی آمد

و

دی رفتم

.

.

که فقط خاطره ها خواهد ماند......

 

 

پ.ن. عنوان متن برگرفته از شعر فاضل نظری می باشد

 

/ 7 نظر / 6 بازدید

چراغی ست در وجودم به نام امید که پیوسته در شب و روز می درخشد حتی با تمام ناامیدیم

.

هرگز تمامت را برای کسی رو نکن ، بگذار کمی دست نیافتنی باشی ، آدمها تمامت که کنند ، “رهـــــــــایت” می کنند

میم

دی چه زود رفت.. آنقدر زود که بهمن هم اسفند شد

ب ه س

دیگه کم حوصله گی و بی تابی داره عادت میشه...اوضاع اینو میطلبه :(

می ناب

پس تكليف طاقت اين همه علاقه چه مي شود؟! تو كه تا ساعت اين صحبت ناتمام تمامم نمي كني،ها!؟ باشد گريه نمي كنم گاهي اوقات هر كسي حتي از احتمال شوقي شبيه همين حالاي من هم به گريه مي افتد، چه عيبي دارد! اصلا چه فرقي دارد هنوز باد مي آيد،باران مي آيد. حالا كم نيستند ،اهل هواي علاقه و احتمال كه فرق ميان فاصله را تا گفتگوي گريه مي فهمند فقط وقتشان اندك و حرفشان بسيار و آسمان هم كه باراني ست...!

مجللی

باسلام مختصری در 4شنبه سوری